آوای سیریک

حدود سه ماه از عمر وبلاگ آوای سیریک(تومن زره سابق)میگذرد که در این مدت کوتاه مردم شهرستان سیریک خاطرات تلخ و شیرینی از ان  دارند .

همانگونه که در مدت فعالیت این وبلاگ مشاهده نمودید محور اصلی ان انتقاد از عملکرد مسوولین و نگاه به جامعه از دریچه ی نقد بوده تا زمینه ای برای اصلاح امور و ترویج فرهنگ انتقاد و در نهایت خدمت بیشتر به جامعه ی بیابان زمین عرضه گردد هر چند در کنار این نقادی ها اشعار و دست نوشته های زیبای سهیل سیریک و مطالب و نظرسنجی های دختر صحرا و مهتاب و دیدگاههای متفاوت گمشده و نظرات و راهنمایی های ارزنده ی بیابانی و دوستان جدید نویسنده نیما و مهران و از همه مهمتر  حضور و نظرات سازنده ی بینندگان محترم  زینت بخش این وبلاگ بود.

با همه ی این تفاسیر مدتی که در کنار مجموعه ی نویسندگان آزاد اندیش و مردم نکته بین و حق جوی بیابان بودم  تجربیات فراوانی را کسب کردم که رجاء واثق دارم در آینده ی زندگیم از این تجربه ی ارزنده استفاده ی بهینه خواهم برد .

بنده خرسندم از اینکه با نیت خالص وارد دنیای مجازی شدم و در حد توانم سعی کردم دینم را به زادگاهم ادا کنم هرچند که احساس می کنم نتوانستم به نحو شایسته ای به وظیفه ام عمل نمایم.

اما چرا خداحافظی آن هم به این زودی و در این شرایط...؟

همانگونه که در مجال فوق ذکر شد انگیزه اصلی از پذیرفتن مدیریت وبلاگ, ایجاد زمینه نقد با هدف احقاق حقوق به حق مردم و یاداوری مطالبات انها بود که این امر میسر نمیشد و نخواهد شد مگر با پاسخگویی و قبول انتقادات و یا رد انها با دلایل قانع کننده  توسط مسوولین که بدون حمایت و حضور اندیشمندان و فرهیختگان جامعه در مباحث مطروحه محقق نخواهد شد,  با گذشت این مدت علیرغم دعوت از فرهیختگان به انحاء مختلف ,متاسفانه از هر دو گروه فقط یک مورد حاضر به پاسخ گویی و یا حمایت و حضور شدند.

ولی با این حال این وبلاگ دارای بینندگان خوبی  به حیث کمیت و هم کیفیت بود و از اقصی نقاط جهان که همشهریان بیابانی حضور داشتند بازدید کننده داشت و با این هجمه  وسیع حضور مردمی که احساس می کردند حرف دل و مطالبات انها بیان می شود ثابت کردند که به زادگاه و مطالبات خود اهمیت می دهند  که همه ی اینها را برای خود افتخاری بس بزرگ می دانم اما این همه آمال و اهداف من نبود چون احساس می کنم با بیان این مسائل و مشکلات و انتقادات بدون حمایت و پاسخگویی اندیشمندان و مسوولین جز سرخوردگی و یاس شهروندان عاید دیگری نخواهد داشت.عطای همه محبت ها و الطاف مردم را به لقای ان می بخشم و ادامه راه و مابقی مطالبات و مسائلی که همه ی انها را در مجموعه مقالات و مباحث به صورت مکتوب و طبقه بندی شده اماده  ارائه داشتم را به کسان و یا زمانی واگذار می کنم که در جامعه اینگونه نسبت به نقد و انتقاد بی مهری وجود نداشته باشد.

ناگفته نماند که بعضی اوقات به ذهنم خطور می کند که شاید این وبلاگ راه صحیحی را جهت ارائه مشکلات و ادای اصل مطلب در پیش نگرفته است به همین جهت در همین اواخر سعی داشتم ,اداره  پست ها و مسوولیت های این وبلاگ را به همشهریان مشتاق به خدمت واگذار کنم و حتی اطلاعیه ان نیز در وبلاگ درج گردید ولی متاسفانه برنامه ی جامعی ارائه نگردید که مرا مجاب به واگذاری ان نماید به همین جهت تصمیم به توقف فعالیت وبلاگ نمودم.

در پایان امیدوارم اندیشمندان  فرهیخته بیابان زمین دلایل قانع کننده ای برای وجدان خود و مردم جزء مصلحت شخصی مبنی بر عدم حضور و مشارکت در مباحث مهم و ارائه نظر چه در بعد تایید و یا انتقاد از مطالب مطروحه این وبلاگ داشته باشند و ان را با حضور در ستون نظرات خصوصی این وبلاگ توجیه نکنند زیرا که حضور انها با نظرات خصوصی برای ارائه مطالب عمومی بیانگر ضعف و عدم توانایی برای مقابله با حواشی موجود و هضم انها  بوده است و انتظار می رود  همه دست به دست هم بدهیم تا بتوانیم در هر زمینه ای که تخصص داریم به بیابان مفید باشیم  و ابادی و توسعه بیابان را در اولویت قرار دهیم.

 انتقادات و ابهامات موجود در اذهان جامعه ی بیابان نسبت به عملکرد آموزش و پرورش:

با تشکر:  مدیریت وبلاگ آوای سیریک

مقدمه:

طی چند مطالبی که دوستان در نقد عملکرد بعضی از ادارات و مدیریت اجرایی آنها داشتند بر خود لازم دانستم جهت ماهیت  مدیریت منابع  و نیروی انسانی توضیحاتی را ارائه دهم دوستان عزیز متاسفانه نظام مدیریتی و اداری حاکم بر ادارات و ارگانهای دولتی درایران نظام  وسیستمی قدیمی , پوسیده  وبر اساس معیارهای جوامع سنتی و عقب مانده است با توجه به تحولات بزرگی که در سیستم اداری جهان نوین رخ داده نوع نگرش ما نیازمند عزمی جدی است که بتوانیم در سیر این تحول عظیم مخصوصا درزمینه های پیشرفت درعرصه های تکنولوژی اداری و منابع انسانی  اقدامات بنیادی انجام دهیم به صرف نقد از یک مدیر و فرد معضل بزرگ روبرو حل نخواهد شد هر چند که معتقدم نقد سازنده تلنگری خواهد بود برای رشد و توسعه این معضل در برخورد با مدیریت منابع انسانی نقطه نظرات متفاوتی وجود دارد تحولات عظیم علمی امروزی و مشاهدات مختلف درزندگی نوین امروزی به مفهوم اتحاد و یکپارچگی و توافق انسانها برای مدیریت منابع طبیعی و نیروی انسانی است دو نظریه برای تحول در این راستا وجود دارد نظر اول از دیدگاه سنتی که منابع و مدیریت نیروی انسانی را فقط به انجام تکالیف روزمره مختصر میکند مانند حفظ پروندها و حقوق کارمندان و اوقات حضور و غیاب و بازنشستگی و تغییر وتحول در منابع و مدیریت نیروی انسانی در ذهن این طیف خیلی ضعیف میباشد و معتقدند که موفقیت در این زمینه یا فایده ندارد یا اینکه قابل اجرا نیست

معلم پیر و خوش قیافه با متانت خاص خویش به سوی دفتر مدرسه میرفت ,نگاه بچه ها با احترام به وی بود . مدیر جوان غرق عرق در راهرو مدرسه در حال رفت و آمد بود . معلم پیر سلامی به وی کرد و با آرامی وارد دفتر شد . بچه ها زیر سایه درخت(کنار) مدرسه مشغول گرگ ومیش بازی بودند که ناگهان صدای تند مستخدم بد خلق به گوش رسید همه به صف زود باشید. معلم پیر خوش قیافه دستی به سویم تکان داد و ابراز خوشحالی کرد, مدیر با متانت خاص خویش گفت :

این نظر سنجی به منظور یادداوری و ارج نهادن به خدمات مسوولین برگزار شد و در نظرات بیشترین آرا متعلق به آقایان الهیار طاهری و عبدالله زرهی بودند و اسامی آقای حیدری پوری و آقای سامتی رئیس قبلی اداره تربیت بدنی و اقای امیری بخشدار سیریک و دکتر علی ابادی مسوول شبکه بهدشت اقای شیرینکام بخشدار سیریک و مهندس جلالی و آقای محمود پور  نیز در نظرات به چشم میخورد.

مسوولین:

اخیرا بعضی از وبلاگهای بیابان انتقاداتی در خصوص اطلاع رسانی فراخوان سیریک شناسی مطرح کرده اند. مجموعه نویسندگان وبلاگ آوای سیریک نیز علی رغم تایید اصل وجودی فراخوان باتمامی اهداف و برنامه های ارائه شده,  با برخی از انتقاداتی که بیشتر نیز حول اطلاع رسانی این فراخوان و عدم توجه به نظرات و پیشنهادات سایر وبلاگها  مطرح گردیده موافق بوده  و دلیل اثبات این ادعا بی توجهی به ایده های و راهکارها ی پیشنهادی نویسندگان این مجموعه و وبلاگهای دیگر می باشد که به جز پژواک این موارد مطروحه هیچ  گونه پاسخی حتی از مدیریت سیریک نیوز(وبلاگ منتسب به این فراخوان) مبنی بر تایید و یا رد این نظرات ارائه نشد  و انتظار می رود اعضای محترم دبیرخانه ی همایش که در راس آنها آقای مهندس آباد قرار دارد به این خواسته و انتقاد بجای ویلاگ نویسان اهمیت داده و زمینه را برای حضور تمامی اقشار جامعه فراهم نمایند و اگر به این مهم اهمیت بیشتری داده شود مطمئنا اثرات مثبت ان متوجه فراخوان سیریک شناسی و موفقیت هر چه بیشتر این طرح خواهد شد

هرچند که هنوز معتقدم  با جدی گرفتن پیشنهاد شهر الکترونیک می توانیم  وسعت بیشتری به پوشش خبری فراخوان بدهیم ولی در شرایط فعلی به نظر راه اندازی یک وبلاگ اختصاصی به نام فراخوان با مدیریت مهندس آباد و یا یکی از اعضای محترم دبیرخانه بهترین ایده برای ایجاد زمینه جهت گردهمایی و تعامل همه ی شهروندان در دنیای مجازی  باشد.

با درایتی که از مهندس اباد سراغ داریم  امیدواریم با اهمیت دادن به نظرات مفید شور و شوق اهالی شهرستان سیریک را جهت تعامل و همکاری بیشتر در فراخوان سیریک شناسی فراهم کند .               

با تشکر مدیر وبلاگ آوای سیریک